Hans Hellmut Kirst urodził się 5 grudnia 1914 roku w Osterode w Prusach Wschodnich. W latach drugiej wojny światowej walczył jako żołnierz Wehrmachtu na terenach Polski, Francji i Rosji. Po zakończeniu wojny próbował różnych zawodów. Był urzędnikiem, drogowcem, ogrodnikiem. Brutalne wspomnienia wojny zdecydowały jednak, iż postanowił spróbować swoich sił w dziedzinie literatury. Zadebiutował w roku 1950.

Tomasz Mann odmienił powieść XX wieku ale jego dorobek to również wspaniałe nowele i eseje.

„Czuję. Zawrót głowy” pierwsza przetłumaczona na język polski książka Winfrieda Georga Sebalda w porównaniu z jego późniejszymi publikacjami to zaledwie przedsmak bezdyskusyjnego literackiego geniuszu w dojrzałej formie.

Przekład: Leopold Staff.

W tomie znalazły się przeważnie utwory pochodzące z pośmiertnej teki pisarza. Jedynie cztery opowiadania zgrupowane w cyklu "Głodomór" i kilkanaście krótkich nowelek wypełniających cykl "Rozważanie" wyszły z druku za życia Kafki, pozostałe utwory wyboru ukazały się juz po jego śmierci.

Ostry jak brzytwa, bezlitosny zbiór esejów "Głód i jedwab" to konfrontacja z Herty Müller doświadczeniami życia w dyktaturze i podążanie tropem politycznych refleksji autorki z lat dziewięćdziesiątych, którym towarzyszy pewność, że podział na sferę prywatną i polityczną nie istnieje i istnieć nie ma prawa.

Mann opisuje w tym trzytomowym dziele historię znaną z Biblii. Jest to historia rodu Jakuba i jego synów, ze szczególnym uwzględnieniem dziejów Józefa. Obszerne dzieło rozwodzi się ze szczegółami nad sprawami tej archetypowej rodziny.

Prezentowany dwutomowy zbiór listów
Franca Kafki do Felicji Bauer opracowany został w celu upamiętnienia
setnych urodzin wielkiego pisarza. Listy są szczegółowym
materiałem biograficznym oraz zapisem duchowego życia Kafki. Styl
listów przypomina bardziej mowę codzienną niż język literatury.
Autorka przekładu Irena Krońska zaznaczała, że pozycja ta jest
dokumentem, a nie dziełem literackim i starała się by tłumaczenie
listów było jak najbliższe oryginałom. Pozycję uzupełnia praca
Eliasa Canetti 'ego Drugi proces – Kafki listy do Felicji.

Za motto tej powieści wybrała Müller słowa Wieniczki z "Moskwy – Pietuszki" Wieniedikta Jerofiejewa: "To nic, to nic, powiedziałem sobie, nic nic", powtarzane w chwili największego zagubienia, niczym zaklęcia, które mają moc utrzymywania przy życiu. Również bohaterowie Müller posługują się tajemniczymi formułkami, pod którymi pulsują strach, wściekłość, gniew.