Ogłoszone po raz pierwszy w 1860 roku dzieło wielkiego uczonego szwajcarskiego należy do kanonicznych tytułów humanistyki europejskiej.Dzięki -jak to określił we wstępie do polskiego wydania prof.Brahmer-"przymierzu uczonegon z artystą"upływ czasu w niczym nie naruszył jego atrakcyjności lekturowej.Jakkolwiek późniejsza nauka,zresztą sam autor ,krytycznie ocenił niektóre tezy,"Kultura Odrodzenia we Włoszech" po dziś dzień stanowi punkt odniesienia dla każdej pracy podejmującej zbliżoną problematykę.

Wybitny holenderski historyk i filozof kultury o wielkiej erudycji, wyjątkowej znajomości życia ubiegłych epok i dużym talencie pisarskim ukazuje szeroką panoramę kończącego się średniowiecza, mechanizm jego zamierania i rozkładu w kręgu kultury burgundzkiej XIV-XV wieku. Omawia czynniki kształtujące ówczesna kulturę i sposób bycia, ukazuje obyczaje, ceremoniał, stosunek do sztuki, do religii i umysłowość człowieka tamtych czasów; przedstawia wybitnych łudzi, ich postawy w ważnych, przełomowych momentach; odsłania mechanizmy społeczne i kulturowe. Dzieło to pozbawia epokę średniowiecza upiększeń, akcesoriów i stylizacji, jaką dało jej romantyczne dziejopisarstwo.

Książka opisuje prawdziwe życie codzienne mieszkańców Francji i Anglii w okresie od wstąpienia na tron Henryka II Plantagenta, króla Anglii (1154r.), do śmierci Filipa Augusta, króla Francji (1223r.). W książce pominięto specjalnie kilka dziedzin jak np. życie społeczności paryskiej oraz życie religijne i działalność gospodarczą gdyż tym zagadnieniom jest poświęcona inna książka z tej serii („Życie codzienne we Francji w czasach Ludwika Świętego” Edwarda Farala).

Publikacja, na podstawie dokumentów literackich, przedstawia plastyczny obraz cywilizacji i kultury w państwie Karola Wielkiego.

Autorka opisuje wydarzenia, cytując ówczesne źródła, opinie kronikarzy, i sama stara się rozwiązać fascynujące zagadki średniowiecza lub ustosunkować się do nich.

-