Praca zawiera 150 tematycznych rysunków i omawia szeroki krąg zagadnień związanych z artystyczną obróbką metali, a także z procesami technologicznymi występującymi przy tworzeniu dekoracyjnych przedmiotów użytkowych z metalu.

Diabeł – poza kilkoma marginalnymi przypadkami – nigdy nie stał się w literaturze średniowiecznej samodzielnym przedmiotem zainteresowania. Pojawiał się zawsze w określonym kontekście: refleksji nad stworzeniem, nad fenomenem zła, nad kondycją i miejscem człowieka w świecie, nad grzechem, wolną wolą i odpowiedzialnością, nad zasługą za życia i pośmiertną zapłatą, nad dystrybucją Boskiej sprawiedliwości. Literatura średniowiecza ukazywała diabła w dynamicznej relacji do Boga lub człowieka, w pełnieniu określonej funkcji, w zderzeniu z eremitą, świętym lub zwykłym grzesznikiem. Ta cecha piśmiennictwa chrześcijańskiego daje historykowi szansę dotarcia, poprzez diabła, do sposobu myślenia i postrzegania świata przez średniowiecznych ludzi.
Autor starał się podążyć tym właśnie tropem. Przedmiotem zainteresowań stał się nie „diabeł sam w sobie”, ale „diabeł w wyobraźni średniowiecznego człowieka”.
Wyobraźnia. Człowiek pod naciskiem świata rzeczy i chaosu elementarnych impresji, próbuje budować spójny świat, w którym zdołałby odnaleźć miejsce dla siebie i nadać sens swemu istnieniu. Ów świat jest tworem ponadindywidualnym, typowym dla wszystkich uczestników danej formacji kulturowej. Wyobraźnia narzuca postrzeżeniu nie tylko właściwą sobie siatkę pojęć i relacji, lecz także aprioryczne kategorie czasu i przestrzeni, a przez to ujmuje świat dynamicznie, w ruchu, przemianie. Dlatego też do jej badania znakomicie nadaje się dokument fabularny – exemplum.

" Zarówno na terenie całego kraju, jak i w poszczególnych regionach lud nasz wypracował w zdobnictwie swego stroju ogromne bogactwo form dekoracyjnych. Rozwijając własne, rodzime tradycje i czerpiąc z dorobku innych warstw społecznych i narodów lud polski stworzył według upodobań artystycznych swoiste sposoby zdobienia i charakterystyczne polskie hafty".

Autorka podała wiadomości o eksponowaniu poszczególnych obiektów rabczańskich na licznych wystawach ogólnopolskich i zagranicznych, a także dane bibliograficzne, świadczące o zainteresowaniu wielu badaczy sztuki ludowej tutejszymi zbiorami.

Nowa propozycja wydawnicza Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego przeznaczona jest nie tylko dla wąskiej grupy specjalistów, etnologów, folklorystów, badaczy kultury, ale i dla nauczycieli, i uczniów oraz dla wszystkich miłośników dziedzictwa kulturowego, interesujących się szeroko rozumianą kulturą regionalną i jej popularyzacją. Jak wiadomo, złożoną problematykę regionalno-narodową za sprawą ogólnopolskiego programu kształcenia pt. „Edukacja regionalna - dziedzictwo kulturowe w regionie” od 1999 r. oficjalnie zaczęto bowiem przekładać na język praktyki, co znaczy, że stała się ona integralną częścią procesu dydaktyczno-wychowawczego zreformowanej szkoły. Ten osobliwy więc proces nawrotu do własnej tożsamości regionalnej, odwołujący się do zróżnicowanych przejawów tradycyjnej kultury ludowej, jest dla nauczycieli interesującą, ale i skomplikowaną merytorycznie propozycją problemową. Rozwijanie wiedzy nie tylko o przeszłości historycznej danego regionu, ale głównie o jego tradycji kulturowej z pewnością ułatwią książki publikowane w nowej serii wydawniczej.

Cerkwie od wieków stanowią nieodłączny element krajobrazu południowo-wschodniej Polski. Ich niepowtarzalna architektura, tworzona na styku Wschodu i Zachodu, należy do najciekawszych zjawisk w europejskiej kulturze.

Autorka pokazuje splot, nierzadko konfliktowy wątków klasycznych, biblijnych, oświeceniowych, romantycznych w kulturze europejskiej kierując swoją sympatie w kierunku liberalnego ducha poszukiwań i uznania dla neutralności światopoglądowej państwa.

Interesujące eseje na temat pisarzy i poetów góralszczyzny, bohaterami są m. in. Stanisław Krzeptowski-Biały Aniela Gut-Stapińska Stanisław Nędza-Kubiniec Adam Pach Hanka Nowobielska Andrzej Florek-Skupień Ferdynand Machay Michał Pawlikowski

Część II.