Bielicka Emilia, Tarnowski Marceli (przeł.)
Baśnie braci Grimm (niem. Grimms Märchen) – cykl baśni spisanych przez niemieckich pisarzy i językoznawców, braci Wilhelma i Jacoba Grimmów. Zbiór ten, powstały na podstawie wieloletnich badań podań, mitów i opowieści ludowych, stał się klasyką literatury, przetłumaczoną na wiele języków.
Bracia Grimm, w publikowanych baśniach, zmierzali w do odtworzenia najstarszego wzorca motywów baśniowych w nich występujących, stąd charakterystyczne dla tych opowieści okrucieństwo. Różniło ich to od łagodniejszego ujęcia tych tematów przez francuskiego bajkopisarza Charlesa Perraulta. Niemniej w świecie tych baśni panowało żelazne prawo moralne - dobro i przezorność zwycięża niegodziwość.
Pierwsze wydanie, pt. Kinder- und Hausmärchen, ukazało się w latach 1812–1815. Oryginał, znany pod nazwą Kassel Handexemplare (pol. Rękopis Kasselski), został wpisany na Światową Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO i można go zobaczyć na wystawie w muzeum braci Grimm w Kassel.
Pierwsze wydanie polskie, pt. Baśnie dla dzieci i młodzieży ukazało się w roku 1895.

Pewnego dnia stolarz Antonio (zwany powszechnie majstrem Wisienką) znalazł w swoim warsztacie kawałek drewna, stosowny do zrobienia nogi do stołka. Kiedy zabrał się do ociosania polana, jakiś głos zaczął prosić, by nie bić za mocno. Majster wpadł w przerażenie.Kiedy do majstra Wisienki przyszedł Dżeppetto z prośbą o wyrzeźbienie pajacyka, Antonio podarował mu ów dziwaczny kawałek drewna, który chwilę wcześniej doprowadził do kłótni między dwoma starszymi panami. Dżeppetto w swojej skromnej izdebce przystąpił do rzeźbienia pajacyka, którego postanowił nazwać Pinokiem. Ku jego zaskoczeniu oczka pajacyka zaczęły się poruszać, a nos rosnąć. Wyrzeźbiony chłopczyk okazał się bardzo niegrzeczny. Pokazał staremu ojcu język, zerwał mu z głowy perukę, a potem kopnął w nos i uciekł z domu. Małego łobuza złapał policjant i oddał właścicielowi. Gapie zaczęli współczuć pajacykowi i oskarżać Dżppetta o maltretowanie dzieci. W rezultacie stary człowiek trafił do więzienia...

Tom I - wybór, wstęp i opracowanie Helena Kapełuś, ilustracje Marian Murawski, 445 s.
Tom II - wybór, wstęp i opracowanie Maria Grabowska, ilustracje Marian Murawski, 493 s.

Zbiór bajek, podań, legend, opowieści, nowel i anegdot zwany "Księgą tysiąca i jednej nocy", jest to ludowa literatura arabska, cieszy się olbrzymią popularnością nie tylko w krajach arabskich, ale też i na Zachodzie.
Najstarszy zbiór wschodnich opowiadań, liczy XII wieków istnienia.

Debiutancka książka Czesława Maja jest przede wszystkim pokłosiem zbierackiej pasji autora.